Şemsiye tutmuş aman, kayıkta o kara nur gibi güzel
Aşıkların gözyaşından yüzünü gizler o ay yüzlü, o güzel
Şemsiyesi altında o mâh gibi sevgili, adeta güneş gibidir
Sanki bulutlar arasında saklanan ışık, yolunu gizler o güzel
Ben ki medhinde kalem oynatan bir âşık-ı dîvâne,
Her beytim, senin güzelliğine açılmış bir gülzâne.
Oğlan sevdası ile dolmuş bir gönlün sâhibiyim,
Sevdanla yanmışım, külüm bile aşkına nâzirdir.